Werkendlichaam Powered by EMC

Bij de ziekte van Dupuytren treden klachten op in de palm van de hand door een blijvende samentrekking of verkorting van weefsel, bijvoorbeeld spierweefsel, peesweefsel, banden, kapsels of huid. Hierdoor kan een bewegingsbeperking ontstaan van de vingergewrichten die zelfs kan leiden tot een dwangstand en verkromming van de vingers.

Er ontstaan verhardingen (knobbels) en contractuur van het peesvlies van de handpalm (aponeurosis palmaris). Daardoor gaat de hand hol staan en de vingers (met name pink en ringvinger) kunnen krom naar binnen gaan staan in de zogenaamde 'klauwstand'.

De verschijnselen van de ziekte van Dupuytren kunnen ook aan de voeten ontstaan. In dat geval spreekt men van de ziekte van Lederhose.

De ziekte van Dupuytren valt onder CANS, dit staat voor 'complaints of the arm, neck and/or shoulder' oftewel klachten aan de arm, nek en/of schouder. Dit is een omschrijving van een klachtencomplex die door veel zorgverleners wordt gehanteerd.

De oorzaak van de buigstand van de vingers is een verschrompeling van vooral het bindweefsel in de handpalm. Door een nog onbekende oorzaak ontstaan verdikkingen en verkortingen in het normale bind- en steunweefsel. Die ontstaan in de vorm van knobbeltjes en strengen, die zich tot in de huid voortzetten.
Als deze strengen over de gewrichten lopen, kunnen de vingers zich minder goed bewegen. Hierdoor ontstaat de verkromming die typisch is voor de ziekte van Dupuytren.

De ziekte van Dupuytren kan door de huisarts of specialist worden vastgesteld.

De behandeling bestaat uit oefeningen en passief rekken, maar bij onvoldoende resultaat is operatie noodzakelijk. Hiermee wordt geprobeerd de verkorting op te heffen en de functie van de vingers zo veel mogelijk te herstellen. Bovendien wordt met de operatie verder functieverlies van de aangedane vingers voorkomen. Daarnaast kan de eventuele pijn worden verminderd.

Door een operatie worden de aanwezige klachten in veel gevallen verholpen. Maar de aandoening verdwijnt niet. Het is daardoor mogelijk dat de vingers na de correctie op termijn toch weer kromtrekken doordat het proces van verschrompeling van bindweefsel doorgaat.

Na de operatie kan in sommige gevallen fysiotherapie nodig zijn om de functies van de hand te herstellen.

Ook bij de ziekte van Lederhose (aan de voeten) is een operatie mogelijk maar als de knobbels niet in de weg zitten bij het lopen, is dit niet direct nodig.

Bij de behandeling zijn een plastisch chirurg of een handchirurg betrokken. Daarnaast kan ook een fysiotherapeut bij de behandeling betrokken zijn.

In principe is het goed mogelijk en zeker niet schadelijk om met deze aandoening te blijven werken. Bepaalde werkzaamheden, met name als de handen gebruikt moeten worden, kunnen echter moeilijk zijn zodat sommige mensen zich kortdurend ziek melden.

Het is over het algemeen gunstiger voor het herstel om naar het werk te blijven gaan en het werk tijdelijk aan te passen. Hiervoor kan overleg met de leidinggevenden of de bedrijfsarts nuttig zijn. Als werken tijdelijk niet lukt, is het raadzaam om wel contact te houden met collega's en leidinggevenden.

Iemand die zich niet ziek meldt, kan wel een afspraak maken met de bedrijfsarts of de bedrijfsverpleegkundige om de problemen op het werk te bespreken. Misschien is het mogelijk om met kleine aanpassingen aan het werk te blijven. Informatie over het open spreekuur kunt u krijgen bij de arbodienst van uw werk.

De bedrijfsarts en de huisarts kunnen informatie uitwisselen om de begeleiding optimaal op elkaar af te stemmen, maar nooit zonder toestemming van de patiënt.
Tegenwoordig is het wettelijk geregeld dat zowel de werkgever als de werknemer zich moeten inzetten voor hervatting van werk ('Wet Verbetering Poortwachter').