Werkendlichaam Powered by EMC

Cans staat voor 'complaints of the arm, neck and/or shoulder', oftewel klachten van de arm, nek en/of schouder.

Nederlandse behandelaars hebben in 2004 afgesproken de term CANS (complaints of the arm, neck and/or shoulder oftewel klachten aan de arm, nek en/of schouder) te gebruiken voor klachten met een duidelijke medische oorzaak (specifieke klachten).  Zodoende hanteren behandelaars voortaan de term CANS in plaats van RSI. De reden hiervoor is de onduidelijkheid en negatieve associaties die met de term RSI samenhangen.

De behandelaars werken volgens het CANS-model, hierbij wordt stap voor stap gekeken welke specifieke klachten er zijn die bij een bepaalde aandoening passen. Op deze manier spreken behandelaars dezelfde taal en kan sneller duidelijk worden wat er aan de hand is en wat men daar aan kan doen.

Er zijn verschillende soorten risicofactoren waardoor klachten aan de arm, nek en/of schouder kunnen ontstaan.

Fysieke (lichamelijke) belasting
Door vaak dezelfde beweging te maken kan een spiergroep of een pees geïrriteerd raken. Continu kracht zetten of in een onnatuurlijke houding zitten of staan, kan ook een overbelasting van spieren veroorzaken.

Psychosociale belasting
Een hoge psychische belasting (werkstress, werktempo, werkdruk, hoge mentale eisen) kan in combinatie met bijvoorbeeld een slechte werkorganisatie of verstoorde werksfeer leiden tot hogere spierspanning. Dit vergroot de kans dat een klacht voort blijft duren.

Persoonsgebonden factoren
Waarschijnlijk spelen ook individuele factoren een rol, zoals een perfectionistische instelling en iemands fysieke en mentale belastbaarheid.

Klachten van de arm, nek en/of schouder komen vrij vaak voor bij mensen die administratieve werkzaamheden verrichten. Ook mensen in de industrie, vleessector of bouwnijverheid hebben klachten.
Niet alleen het werk maar ook andere dagelijkse activiteiten, zoals het huishouden doen, het spelen van een muziekinstrument of tennissen, kunnen klachten bevorderen. Andersom kan ook: als men buiten het werk klachten krijgt, kunnen die ook op het werk storend zijn.

In eerste instantie wordt op basis van de klacht en een lichamelijk onderzoek vastgesteld of er sprake kan zijn van een specifiek probleem. Vervolgens kan nader onderzoek worden gedaan om een specifiek probleem vast te stellen of juist uit te sluiten.

Een specifieke aandoening (een aandoening met een duidelijke oorzaak) kan vaak verholpen worden met een specifieke behandeling.
Voor een aspecifieke klacht, dus een klacht zonder duidelijke oorzaak, is het niet makkelijk om een goede behandeling te kiezen.

Het is belangrijk om spieren op een juiste manier in te spannen en ook weer goed te ontspannen. Om dit te leren hebben sommige mensen baat bij bijvoorbeeld oefentherapie.

De huisarts kan met name voorlichting geven over de klachten en bepalen of er nader onderzoek nodig is. Veel mensen vragen zich af welke specialist over klachten van de arm, nek en/of schouder gaat. Dat kunnen er meerdere zijn. Een neuroloog, neurochirurg, plastisch chirurg, orthopedisch chirurg en algemeen chirurg behandelen allemaal specifieke problemen van de arm, nek en schouder. De huisarts bepaalt voor iedere patiënt of en zo ja, welke specialist kan helpen.

Als de klachten aspecifiek zijn, is het meestal beter om bij de huisarts of eventueel de bedrijfsarts onder controle te blijven. Samen kan dan gekeken worden naar aanpassingen thuis en/of op de werkplek die de klachten verlichten. Naast een goede lichaamshouding zijn ook de indeling, planning en taakverdeling van activiteiten belangrijk.

Een klacht kan veel onzekerheid met zich meebrengen. Piekeren kan de klachten ook weer versterken. Het zoeken van afleiding en activiteiten waarbij men niet aan de klacht herinnerd wordt, kan gunstig werken.

Het kan over het algemeen geen kwaad om aan het werk en in beweging te blijven. Bepaalde werkzaamheden kunnen echter moeilijk zijn zodat sommige mensen zich misschien kortdurend ziek melden. Het is over het algemeen gunstiger voor het herstel om aan het werk te blijven en het werk tijdelijk aan te passen. Als dat niet lukt, is het handig om contact te houden met collega's.

Iemand die zich niet ziek meldt, kan wel een afspraak maken met de bedrijfsarts of de bedrijfsverpleegkundige om de problemen op het werk te bespreken. Misschien is het mogelijk om met kleine aanpassingen aan het werk te blijven. Informatie over het open spreekuur kunt u krijgen bij de arbodienst van uw werk.

De bedrijfsarts en de huisarts kunnen informatie uitwisselen om de begeleiding optimaal op elkaar af te stemmen, maar nooit zonder toestemming van de patiënt.
Tegenwoordig is het wettelijk geregeld dat zowel de werkgever als de werknemer zich moeten inzetten voor hervatting van werk ('Wet Verbetering Poortwachter').
Mensen die langdurig ziek zijn hebben soms baat bij begeleiding door een reïntegratiebedrijf.